Η όξυνση των δηλώσεων αξιωματούχων του ψευδοκράτους, που το τελευταίο διάστημα όλο και επιτακτικότερα εγείρουν συνεχώς ενστάσεις στη σύναψη συμφωνιών της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι ένα μόνο σύμπτωμα του τουρκικού σχεδίου. Καθίσταται πλέον σαφές πως Τουρκία και ψευδοκράτος έχουν ως στρατηγικό στόχο τον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Η παράμετρος μάλιστα της αξιοποίησης του φυσικού μας πλούτου δείχνει να ανοίγει περισσότερο την όρεξη στην κατοχική Τουρκία και τους εκτελεστικούς της βραχίονες στο νησί.

Θα περίμενε κανείς πως η κυπριακή ηγεσία, έναντι αυτών των αξιώσεων θα φρόντιζε αν μη τι άλλο να καταδείξει διεθνώς τον παράνομο χαρακτήρα τους και να λάβει κάθε απαραίτητη πρόνοια για την ανακοπή αυτών των σχεδίων. Αντ' αυτού όμως βλέπουμε τον απερχόμενο Πρόεδρο να επιδίδεται σε έναν αγώνα υποχωρήσεων, στο τέλος του οποίου βρίσκεται μία Κυπριακή Δημοκρατία ατροφική, να λειτουργεί ως εξάρτημα των βουλών του Ερντογάν. Ήδη μετρούμε βήματα οπισθοχώρησης, όπως οι πενταμερείς χωρίς την παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η συζήτηση της εσωτερικής πτυχής του Κυπριακού χωρίς τη συμφωνία για την ασφάλεια και τις εγγυήσεις και βεβαίως τα όσα τραγικά συμφώνησε ο κ. Αναστασιάδης στο Κραν Μοντάνα. Σε όλα αυτά προστίθεται και η κατά τον ίδιο "μοιρασμένη" ΑΟΖ μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και ψευδοκράτους, αλλά και η εκχώρηση ουσιαστικών εξουσιών επί της Νεκρής Ζώνης στην UNFICYP, όπως προωθεί η Έκθεση του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών.

Απευθυνόμαστε ξεκάθαρα προς τον κυπριακό λαό, υπογραμμίζοντας πως αυτή η κατηφορική πορεία πρέπει να ανακοπεί πάραυτα, προτού οι επιπτώσεις της είναι μη αναστρέψιμες. Αυτά που ο κ. Αναστασιάδης με ευκολία παραχωρεί στην κατοχική Τουρκία, εκτός από αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα του κυπριακού ελληνισμού, αποτελούν και τα στοιχεία εκείνα που καθιστούν την όποια συμφωνία για λύση μας φέρει, θνησιγενή.

Οι Δυνάμεις τις Αλλαγής με επικεφαλής τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο αποτελούν τη μοναδική διέξοδο, ώστε ο κυπριακός λαός να ανακτήσει τη χαμένη του αξιοπρέπεια και στο εθνικό μας ζήτημα. Είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή που την επομένη των εκλογών θα αγωνιστεί για μία δίκαιη και κυρίως βιώσιμη λύση, σε μία Κύπρο που θα αποτελεί κοινή πατρίδα όλων, ανεξαρτήτως εθνικής, θρησκευτικής ή άλλης διαφοροποίησης.

Οι Τριμερείς συναντήσεις με τη συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναμφισβήτητα αποτελούν σημαντικές στρατηγικές κινήσεις που δε μπορεί παρά να πρέπει να ενισχυθούν και από την επόμενη κυβέρνηση. Πολλώ δε μάλλον που λαμβάνουν χώρα σε μία χρονική περίοδο που η ευρύτερη περιοχή χαρακτηρίζεται από αστάθεια.

Ταυτόχρονα όμως, δεν μπορούμε παρά να επισημάνουμε την ανάγκη ύπαρξης απτών αποτελεσμάτων υπέρ της Κύπρου. Αυτό, διότι παρά τη σχετικά διαρκή συμμετοχή της χώρας μας σε τέτοιες Συνόδους Κορυφής, ο τουρκικός επεκτατισμός δεν φαίνεται να κάμπτεται ούτε κατ' ελάχιστο.

Είναι επομένως προφανές πως χρειάζεται εντατικοποίηση των προσπαθειών στην κατεύθυνση της ευθείας τοποθέτησης των εμπλεκόμενων μερών, κατά ενός από τους βασικούς παράγοντες αποσταθεροποίησης της περιοχής, της Τουρκίας.

Όσα προβλέπονται στο προσχέδιο της Έκθεσης του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών αναφορικά με τις εξουσίες της UNFICYP στη Νεκρή Ζώνη, αποτελούν ξεκάθαρη εκχώρηση εξουσιών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Φαίνεται πως ο κ. Αναστασιάδης υπήρξε πρόθυμος να συμφωνήσει σε όσα διαχρονικά οι κυβερνήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας απέρριπταν, τη μείωση δηλαδή του εδάφους που ελέγχεται από τις Αρχές της.

Εφόσον η πρόνοια αυτή εφαρμοστεί, χιλιάδες Ελληνοκύπριοι που διαβιούν, εργάζονται, ή είναι ιδιοκτήτες γης στη Νεκρή Ζώνη, θα επηρεαστούν αρνητικά. Ως Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών υπογραμμίζουμε πως ο "αναβαθμισμένος" ρόλος της UNFICYP, που ο κ. Αναστασιάδης εκχώρησε, δεν πρέπει να γίνει δεκτός από την Κυπριακή Δημοκρατία, τμήμα του εδάφους της οποίας αποτελεί η Νεκρή Ζώνη, όπως και τα κατεχόμενα.

Σημειώνουμε δε, πως αυτή η σκανδαλώδης παραχώρηση έχει προκύψει την ίδια ώρα που οι κατοχικές αρχές, δεν επιτρέπουν στην UNFICYP να μεταφέρει τρόφιμα και προμήθειες στους εγκλωβισμένους της Καρπασίας, στη βάση της συμφωνίας της 3ης Βιέννης.

Οι δηλώσεις του εκπροσώπου του κ. Ακιντζί, Μπαρίς Μπουρτζιού για δήθεν προκλήσεις από τους Ελληνοκυπρίους στην κυπριακή ΑΟΖ, το μόνο που κάνουν είναι να αποσαφηνίζουν τις πραγματικές προθέσεις της τουρκοκυπριακής ηγεσίας. Αυτές δεν είναι άλλες, από την λειτουργία της ως βραχίονα του Nεοσουλτάνου Ερντογάν, στην Κύπρο .Εκτιμούμε οτι η πρόσφατη ατυχής δήλωση του κ. Αναστασιάδη για «τουρκοκυπριακή ΑΟΖ» έχει ενθαρρύνει τη αδιαλλαξία και την προκλητικότητα των Τούρκων. 

Ο φυσικός πλούτος της Κύπρου ανήκει στον λαό της και η Κυπριακή Δημοκρατία, ως μοναδικό νόμιμο κράτος επί του νησιού, μπορεί και πρέπει να τον αξιοποιήσει. Η παραπάνω θέση είναι για εμάς η μόνη αποδεκτή.

Δυστυχώς βέβαια, φαίνεται πως τη θέση αυτή δε συμμερίζονται ούτε όσοι αναφέρονται σε "ΑΟΖ" του ψευδοκράτους, ούτε όσοι σπεύδουν να μιλήσουν για συνέχιση των συνομιλιών από το σημείο που διεκόπησαν, υιοθετώντας δηλαδή τις απαράδεκτες υποχωρήσεις του Κραν Μοντάνα. Εν πολλοίς, τη θέση αυτή δεν συμμερίζονται οι κύριοι Αναστασιάδης - Μαλάς, οι οποίοι φαίνεται να συμπλέουν με αγαστή συνεργασία και ομοθυμία στο κυπριακό (και όχι μόνον). 

Έναντι του τουρκικού επεκτατισμού, που αποσκοπεί στον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, αλλά και όσων στο εσωτερικό της τουρκοκυπριακής κοινότητας λειτουργούν ως φερέφωνα τους, χρειαζόμαστε μια νέα στρατηγική για την επίλυση του Κυπριακού. Μία στρατηγική που θα διασφαλίζει την ισότητα και την ισονομία όλων των πολιτών, σε ένα κράτος πραγματικά ανεξάρτητο. 

 

Η τελευταία προσπάθεια του κ Αναστασιάδη και των επιτελαρχών του, να χυδαιολογήσουν ενάντια στην πρόταση Νικόλα Παπαδόπουλου για την επίλυση του ζητήματος των ΜΕΔ, ένα πράγμα αποδεικνύει: Την σαφή στόχευση του απερχόμενου Προέδρου να "λύσει" το ζήτημα με μαζικές εκποιήσεις και ξεπούλημα των ΜΕΔ σε επιθετικά funds.

Αν μάλιστα λάβει κανείς υπόψη του ότι η πρόταση του Νικόλα Παπαδόπουλου για το δημόσιο φορέα διαχείρισης των ΜΕΔ περιλαμβάνει και "κούρεμα δανείων" κατανοούμε την αγενή και εντός πλαισίων πολιτικής ηθικής αντίδρασης του Νίκου Αναστασιάδη. Η μεγάλη του έγνοια είναι να μην ενοχληθούν οι τράπεζες γι αυτό και κατέφυγε στις προσβολές  και στην απαξίωση.

 
Ο ίδιος άλλωστε έχει με σαφήνεια δηλώσει πως θεωρεί τα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια, ένα πρόβλημα που κάθε δανειολήπτης οφείλει να διευθετήσει μόνος του με την τράπεζα του. Πιθανώς ο ίδιος είτε αδυνατεί, είτε δεν θέλει να αναγνωρίσει τους μακροοικονομικούς κινδύνους που ενέχει αυτή η προσέγγιση.

Έναντι αυτής της αντικοινωνικής και επικίνδυνης για το λαό στρατηγικής, μοναδική διέξοδος είναι η πρόταση του Νικόλα Παπαδόπουλου για τη δημιουργία δημόσιου φορέα διαχείρισης των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων. Ενός φορέα που στόχο θα έχει τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και την προστασία των δανειοληπτών και των εγγυητών που λόγω κρίσης αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. 

Σελίδα 1 από 277
Κύλιση στην Αρχή

HD-Background Selector

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies..

Συμφωνώ

I understand