Φαίνεται πως ο κ. Αναστασιάδης δε διστάζει να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο προκειμένου να κερδίσει μερικές ψήφους. Αφού στην αρχή διχοτόμησε την κυπριακή ΑΟΖ, στη συνέχεια έσπευσε να μιλήσει για εν καιρώ καθορισμό των συντεταγμένων, πρυπτόμενος πίσω από την ανακήρυξη της ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Οι δηλώσεις όμως του Έλληνα αναπληρωτή υπουργού Άμυνας, κ. Βίτσα αφήνουν έκθετο τον κ. Αναστασιάδη, αφού πουθενά δεν υπάρχει αναφορά για διασύνδεση των δύο ζητημάτων. Ο κ. Αναστασιάδης για την ανάγκη της επανεκλογής του λοιπόν επιστρατεύει εκ νέου, κενές περιεχομένου εξαγγελίες, που κινδυνεύουν ωστόσο να δημιουργήσουν πρόβλημα στα εθνικά μας συμφέροντα.

Επαναλαμβάνουμε προς τον κ. Αναστασιάδη πως ο κυπριακός λαός δεν τον έχει εξουσιοδοτήσει ούτε να μοιράζει την κυπριακή ΑΟΖ, ούτε να αποδέχεται προς συζήτηση οποιαδήποτε διχοτομικά σενάρια.

"Αφού δεν συμφωνεί η πραγματικότητα μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα". Αυτή φαίνεται να είναι η σκέψη του κ. Αναστασιάδη και του περίγυρού του, που από χθες βάλθηκαν να διαστρεβλώσουν όσα ακούσαμε από το στόμα του ιδίου του Προέδρου, ο οποίος μίλησε για "ΑΟΖ" του ψευδοκράτους, την οποία δικαιούται τάχα να προστατεύσει η Τουρκία. Αντί ο κ. Αναστασιάδης να αναγνωρίσει δημόσια το φραστικό του λάθος -αν πρόκειται για τέτοιο- επιμένει να παριστάνει τον αρνητή της πραγματικότητας, και να μας πείσει ότι δεν ακούσαμε καλά, ή τάχα δεν ακούσαμε ολόκληρη τη δήλωση.

Περιμένουμε από τον ίδιο τον κ. Αναστασιάδη να παραδεχτεί το λάθος του και να το διορθώσει. Περιμένουμε να σταματήσει να κρύβεται. Γιατί είναι τόσο δύσκολο για τον ίδιο προσωπικά να ξεκαθαρίσει τα πράγματα και να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος, αν βέβαια πρόκειται για λάθος.

Γίνεται με τον τρόπο αυτό ξεκάθαρο σε όλους, πως μια νέα θητεία Αναστασιάδη νομοτελειακά θα περιέχει μη αναστρέψιμες επιπτώσεις για την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι υποχωρήσεις του απερχόμενου Προέδρου στο Κραν Μοντάνα αποτελούσαν μόνο την αρχή, σε όσα ο ίδιος είναι διατεθειμένος να παραχωρήσει στον τουρκικό ηγεμονισμό. Ήδη διαφαίνεται από τις προγραμματικές του θέσεις και τις δημόσιες δηλώσεις του κ. Αβέρωφ Νεοφύτου ότι αποδέχονται την παρουσία τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο και μετά τη συμφωνία για λύση του Κυπριακού. Η θέση Ελλάδας - Κύπρου για "μηδέν στρατεύματα - μηδέν εγγυήσεις" φαίνεται να εγκαταλείπεται από το δίδυμο Αναστασιάδη - Μαλά.

Σήμερα, είναι πιο ξεκάθαρη από ποτέ η ανάγκη για υιοθέτηση μιας νέας, διεκδικητικής στρατηγικής για το Κυπριακό, που θα αναδεικνύει ανά το παγκόσμιο το ρόλο και τους σχεδιασμούς της κατοχικής Τουρκίας.

Η παρελκυστική τακτική που ακολουθεί το επιτελείο του κ. Αναστασιάδη στον Κυπριακό, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραπλανήσει τον λαό. Σήμερα, με τις συνομιλίες στο πάγο και ενόψει των εκλογών, είναι ο ίδιος που πρέπει να μιλήσει δημόσια και συγκεκριμένα για το σχεδιασμό του ως προς τη συνέχιση της διαδικασίας και του περιεχομένου της επιδιωκόμενης λύσης.

Ασφαλώς γνωρίζει πως όσα παρέδωσε στο Κραν Μοντάνα, ούτε υπήρξαν, ούτε θα υπάρξουν ποτέ ως πλειοψηφική τάση εντός του κυπριακού λαού. Είναι γι αυτό που σήμερα κρύβεται πίσω από πατριωτικά κρεσέντο και ετεροχρονισμένη επίρριψη ευθυνών στην Τουρκία. Για να χρησιμοποιήσουμε μια φράση του ίδιου, κατά το "η κρίση θέλει ηγέτη", ο κυπριακός λαός αντιλαμβάνεται πως και το Κυπριακό θέλει ηγέτη. Ο απερχόμενος Πρόεδρος εκ των πραγμάτων αποδείχτηκε κατώτερος των περιστάσεων, με τις τραγικές του υποχωρήσεις.

Για πέντε χρόνια έκανε του κεφαλιού του οδηγώντας το Κυπριακό σε σκοτεινά μονοπάτια,  ξεχνώντας το προεκλογικό σύνθημα "ενώνουμε δυνάμεις". Τώρα με θεατρινίστικες ατάκες καλεί τα πολιτικά κόμματα σε ενότητα. Κάπως αργά θυμήθηκε την ενότητα.

Καθήκον όλων μας είναι να εργαστούμε ώστε η ευρεία κοινωνική συμμαχία των Δυνάμεων της Αλλαγής, με μπροστάρη τον Νικόλα Παπαδόπουλο, να βάλει τέλος στον κατηφορικό και επικίνδυνο δρόμο της υιοθέτησης των τουρκικών απαιτήσεων, ως να πρόκειται για αντικειμενικές αλήθειες. Μπορεί και πρέπει να υπάρξει λύση του Κυπριακού που στον πυρήνα της θα έχει την ισονομία, τη δικαιοσύνη και το σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων. Για μία τέτοια λύση ανέκαθεν πάλευε και θα συνεχίσει να παλεύει το Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών.

Τέτοιες μέρες πριν ένα χρόνο ο κ. Αναστασιάδης αποδέχτηκε ό,τι για καιρό απέρριπτε κατηγορηματικά. Αποδέχτηκε να εγκλωβίσει την Κυπριακή Δημοκρατία στο πλαίσιο των πενταμερών διασκέψεων, ενός δηλαδή πάγιου τουρκικού αιτήματος.

Η διεθνής διάσκεψη για τα θέματα που αφορούν την διεθνή πτυχή του κυπριακού ως θέμα εισβολής, κατοχής και καταπάτησης των αρχών του διεθνούς δίκαιου, που ήταν η πάγια και διαχρονική θέση της κυπριακής ηγεσίας -με επικεφαλής όλους τους Προέδρους από τον Μακάριο, τον Κυπριανού, τον Βασιλείου, τον Κληρίδη, τον Παπαδόπουλο και τον Χριστόφια- πήγε στο κάλαθο της ιστορίας και αντικαταστάθηκε από τη "διάσκεψη για την Κύπρο" χωρίς τη συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας και των μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Τώρα εκ των υστέρων και εν όψει εκλογών ο απερχόμενος Πρόεδρος θυμήθηκε την Ρωσία και τη Γαλλία, ως προς το πόσο σημαντικό είναι να συμμετέχουν σε μια νέα "διάσκεψη για την Κύπρο". Προσπαθεί να κοροϊδέψει τους πάντες, ενώ ο πραγματικός σκοπός του είναι να σύρει την Κύπρο σε μια νέα, πιο καταστροφική πενταμερή.

Μικρή σημασία θα είχε αυτό ως γεγονός, αν απλώς επιβεβαίωνε την αναξιοπιστία του απερχόμενου Προέδρου. Στην πραγματικότητα όμως δυστυχώς, η παρακαταθήκη των πενταμερών, σε συνδυασμό με τις τραγικές υποχωρήσεις του, υπάρχει ο κίνδυνος να παραμείνουν ως αρνητική "προίκα" για την αυριανή κυβέρνηση.

Ως Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη, ώστε η σημερινή μαύρη επέτειος να αναφέρεται στο μέλλον μόνο ως ένα μελανό σημείο της ιστορίας και όχι ως κομβικός χρόνος υποταγής στον τουρκικό επεκτατισμό. Είναι γι αυτό που η στήριξη στον υποψήφιο Πρόεδρο Νικόλα Παπαδόπουλο είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή απεγκλωβισμού από τον κατηφορικό δρόμο των υποχωρήσεων που ρητά, ή μη, ΔΗΣΥ και ηγεσία του ΑΚΕΛ έχουν σχεδιάσει και μαζί υλοποιούν.

Όσα χθες, παραμονή της μαύρης επετείου της ανακήρυξης του ψευδοκράτους δήλωσε ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, είναι ακόμα μια απόδειξη πως η πραγματική επιδίωξη της τουρκοκυπριακής ηγεσίας δεν είναι η λύση του Κυπριακού. Παρά τη διάσταση μεταξύ Τουρκοκυπρίων και Τουρκίας που ο Ακιντζί φαίνεται να υιοθετεί στο λόγο του, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ταυτίζεται με τη βούληση της κατοχικής Τουρκίας και δεν είναι άλλο από την τάχα ανάγκη ύπαρξης χρονοδιαγραμμάτων και ενδιάμεσης συμφωνίας αρχών.

Ασφαλώς, κανείς δεν μπορεί να πει πως πέφτει από τα σύννεφα από τις διαρκείς διεκδικήσεις Τουρκίας και τουρκοκυπριακής ηγεσίας, που όλο το προηγούμενο διάστημα έβλεπαν αιτήματά τους να υιοθετούνται από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Γι αυτό και κανείς δεν δικαιούται να πιστεύει τις αντιδράσεις του Προέδρου Αναστασιάδη στη θέση Ακιντζί για χρονοδιάγραμμα και ενδιάμεση συμφωνία. Είναι πολύ πιθανόν στο ενδεχόμενο επανεκλογής του, να δούμε τον κ. Αναστασιάδη να αποδέχεται την ενδιάμεση συμφωνία, όπως αποδέχτηκε πρόσφατα την εκ Περιτροπής Προεδρία και τα «δικαιώματα» των Τούρκων υπηκόων, που πριν λίγους μήνες τα απέρριπτε.

Αυτή την ώρα όμως, το πλέον κρίσιμο ζήτημα είναι η απόκρουση των νέων απαράδεκτων αιτιάσεων περί χρονοδιαγραμμάτων, από την κυπριακή κυβέρνηση. Τα λάθη του απερχόμενου Προέδρου δεν πρέπει να μείνουν "προίκα" για την Κυπριακή Δημοκρατία και τη νέα κυβέρνηση, που πρέπει να υλοποιήσει τη νέα στρατηγική για τον τόπο.

Σελίδα 6 από 72

Facebook

Κύλιση στην Αρχή

HD-Background Selector

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies..

Συμφωνώ

I understand