Είναι θλιβερό να παρακολουθείς την κυπριακή κυβέρνηση να διαψεύδει τη Ρωσία όταν εκφράζει τις ανησυχίες της για τις παρεμβάσεις των δυτικών στο Κυπριακό.

Παρά το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θέλει να παρουσιάσει την τριμερή διάσκεψη της Νέας Υόρκης, ως – σχεδόν – εθιμοτυπική συνάντηση, δηλαδή μία

διάσκεψη με συγκεκριμένη μικρή διάρκεια χωρίς να εισέλθουν οι παρευρισκόμενοι επί της ουσίας στα θέματα.

Μας ανακοίνωσαν τις γνωστές διαφορές, το πως θα λυθούν οι διαφορές δε μας είπαν. Με παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ, με πολυμερή ή ασφυκτικό δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα;

Το κοινό δελτίο Τύπου που αφορά τις συνομιλίες και διάβασε ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα δεν πρόσθεσε τίποτα καινούργιο επί της ουσίας σε όσα, έστω και από διαρροές, γνωρίζουμε.

Μας είπαν ότι έχει επιτευχθεί πρόοδος στα ήδη γνωστά ζητήματα και παραμένουν οι διαφωνίες στα κρίσιμα (εδαφικό, ασφάλεια) στα οποία έγινε μόνο… ιδεοθύελλα (brainstorming).

Αυτό που δε μάθαμε είναι το πως θα λυθούν τα δύσκολα ζητήματα σε όλα τα κεφάλαια, όταν η Τουρκία εμμένει στις προκλητικές της θέσεις.

Για αυτό ζητείται άραγε, όπως μας ανακοινώθηκε, να αυξήσει τη δική του προσωπική εμπλοκή ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ στην πρόοδο των συνομιλιών;

Αν αυτό δεν σημαίνει επιδιαιτησία – όπως διατείνεται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης – τότε τι άλλο είναι;

Ο κ. Ακιντζί γίνεται όλο και πιο προκλητικός σε αυτά που ζητά. Τώρα επιμένει ότι δεν χρειάζεται να γίνουν εδαφικές αναπροσαρμογές, αφού όπως επιχειρηματολογεί: «επειδή οι τέσσερις βασικές ελευθερίες έγιναν αποδεκτές, εκλείπουν οι λόγοι για επιστροφή εδαφών στους Ελληνοκύπριους».

Στο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας στην κατεχόμενη Αμμόχωστο είναι προγραμματισμένη να δοθεί, στις 28 Σεπτεμβρίου, η παράσταση της τραγωδίας του Σοφοκλή «Αντιγόνη».

Η περίοδος που αποφασίστηκε για την πραγματοποίηση της παράστασης είναι ευαίσθητη.

Θα έπρεπε ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, το Εθνικό Θέατρο Ελλάδος και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος να λάβουν σοβαρά υπόψη ότι θα τελούν υπό την ανοχή και την άδεια των κατοχικών αρχών.

Θα έπρεπε οι φορείς δύο κυρίαρχων κρατών να σκεφτούν ότι αναγνωρίζουν τις κατοχικές αρχές σε μία περίοδο, όπου η τουρκική αδιαλλαξία είναι καθημερινό φαινόμενο.

Σίγουρα οι τέχνη δεν έχει σύνορα και φραγμούς, αλλά έχει ευαισθησίες. Οι ευαισθησίες δεν θα έπρεπε να αφήσουν τους συντελεστές της παράστασης να επιλέξουν την κατεχόμενη Αμμόχωστο για την παράσταση.

Σελίδα 79 από 84

Facebook

Κύλιση στην Αρχή

HD-Background Selector

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies..

Συμφωνώ

I understand