Συμπληρώνονται φέτος 66 χρόνια ζωής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η πορεία της υπήρξε δύσκολη και πολυτάραχη, σημαδεμένη από κρίσεις, συγκρούσεις και το προδοτικό πραξικόπημα του 1974, το οποίο οδήγησε στην τουρκική εισβολή και στη συνεχιζόμενη κατοχή του 38% του εδάφους της. Παρά τις δοκιμασίες, η Κυπριακή Δημοκρατία άντεξε και συνεχίζει την πορεία της ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος, ενώ από το 2004 είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών επαναλαμβάνει τη θέση του ότι οποιαδήποτε συμφωνημένη λύση του Κυπριακού θα πρέπει να διασφαλίζει τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσα σε συνθήκες ισονομίας και ισοπολιτείας, οι οποίες θα προάγουν την ενότητα του λαού και θα συμβάλλουν στη βιωσιμότητα της λύσης, στην ασφάλεια και στην ευημερία όλων των πολιτών.
Η λύση πρέπει να είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και να βασίζεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Στόχος είναι ένα ανεξάρτητο κράτος με μία ιθαγένεια, μία κυριαρχία και μία διεθνή προσωπικότητα, στο οποίο όλοι οι νόμιμοι πολίτες θα μπορούν να ζουν με ασφάλεια και με πλήρη σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματά τους.
Η συνέχιση της κατοχής και της σημερινής στασιμότητας δημιουργεί πρόσθετους κινδύνους που οδηγούν στη διχοτόμηση.
Παρά τη διαχρονική αρνητική στάση της Τουρκίας ως προς την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος, οι δύο ηγέτες οφείλουν να εγκύψουν στο ζήτημα με ειλικρίνεια, πολιτική βούληση, τόλμη και υπευθυνότητα και να εργαστούν πλέον για μια ουσιαστική συζήτηση με στόχο την επίλυσή του.
Η συνέχιση του σημερινού status quo προκαλεί πρόσθετους κινδύνους και επιφέρει αρνητικές συνέπειες στη δική μας πλευρά. Τονίζουμε ότι, κάθε φορά που σταματούν οι συνομιλίες, δημιουργούνται και νέα αρνητικά τετελεσμένα.
Για τον λόγο αυτό, η κυβέρνηση θα πρέπει, χωρίς τακτικισμούς, να επιμείνει με συνέπεια και προσήλωση στον στόχο της επίλυσης του Κυπριακού ζητήματος με βάση τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και να επιδιώξει με υπευθυνότητα την επιθυμητή και προσδοκώμενη λύση. Η συνεχής εναλλαγή θέσεων και τακτικής προκαλεί πρόσθετους κινδύνους και απομακρύνει κάθε προοπτική επίλυσης του Κυπριακού ζητήματος.
Επίσης, η Κυπριακή Δημοκρατία, ως μέλος της ΕΕ, θα πρέπει να επιδιώξει την άσκηση πιέσεων από την Ένωση προς την Τουρκία, ώστε η τελευταία να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού ζητήματος, έστω και κατ’ αναλογία με τις πιέσεις που η ΕΕ άσκησε στην περίπτωση της Ρωσίας. Η εξωτερική πολιτική της ΕΕ πρέπει να χαρακτηρίζεται από συνέπεια και να βασίζεται στο διεθνές δίκαιο.
Μέσα από μια γενικότερη εξωτερική πολιτική στην ευρύτερη περιφέρεια, θα μπορέσει να οικοδομηθεί αμοιβαία εμπιστοσύνη, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι η ειρηνική συνύπαρξη είναι προς όφελος όλων.
