Πενήντα δύο χρόνια συμπληρώνονται από την εκδήλωση του προδοτικού και οργανωμένου από την ελληνική χούντα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974, το οποίο άνοιξε τη κερκόπορτα στην Τουρκία για να εισβάλει στην Κύπρο.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι- σύμφωνα με το Πόρισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων για τον “Φάκελο της Κύπρου”- η απόφαση για το πραξικόπημα είχε ληφθεί στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Λισαβώνα το 1974. Το πραξικόπημα ήταν μέρος των Νατοϊκών σχεδιασμών για την διχοτόμηση της Κύπρου.
Δυστυχώς, για την επίτευξη των σχεδίων του ΝΑΤΟ, της Χούντας και της Τουρκίας εργάστηκαν και ελληνοκύπριοι μέσα από τις τάξεις της προδοτικής ΕΟΚΑ Β΄.
Σήμερα οι πολιτικοί απόγονοι της ΕΟΚΑ Β΄ αποκτούν θέση στους θεσμούς της Δημοκρατίας που βάναυσα καταλύθηκε στις 15 Ιουλίου 1974.
Όσο μακρινή και αν φαντάζει σε ορισμένους η ανάμνηση των γεγονότων και η μνήμη της θυσίας όσων αγωνίστηκαν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα, για εμάς ο αγώνας τους παραμένει πιο επίκαιρος από ποτέ, διότι ακόμα εξακολουθούμε να ζούμε τις επιπτώσεις του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής.
Η δικαίωση όσων θυσιάστηκαν αγωνιζόμενοι ενάντια στο πραξικόπημα, είναι η ανατροπή των επιπτώσεων που αυτό δημιούργησε.
Δεν είναι δυνατόν να συζητούμε σήμερα την νομιμοποίηση της διχοτόμησης με εγγυητή το ΝΑΤΟ. Με αυτό το τρόπο, 55 χρόνια μετά την συμφωνία της Λισαβώνας, επιβραβεύεται το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή.
Δε θα υπάρξει ποτέ ουσιαστική δικαίωση της θυσίας των ηρώων της Δημοκρατίας παρά όταν πετύχουμε να φτάσουμε σε μια λύση του Κυπριακού που να κατοχυρώνει μία και μοναδική πραγματικά ενωμένη, κυρίαρχη, ανεξάρτητη, δημοκρατική, χωρίς βάσεις, ξένους στρατούς και έποικους στο έδαφός της και με σεβασμό των δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες της, ανεξαρτήτως εθνικών, θρησκευτικών, ή άλλων χαρακτηριστικών.
Είναι χρέος όλων μας, να παλέψουμε για μια ελεύθερη, δημοκρατική και ευρωπαϊκή Κύπρο.
