Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, που καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1972, είναι κάθε χρόνο μια υπενθύμιση: ο πλανήτης δεν περιμένει. Οι περιβαλλοντικές απειλές — η ρύπανση, η απώλεια βιοποικιλότητας, η υπερθέρμανση και η εξάντληση των φυσικών πόρων — δεν κάνουν παύση. Ούτε μπορούμε να κάνουμε εμείς.
Μια παγκόσμια ημέρα δεν αρκεί για να καλλιεργηθεί η περιβαλλοντική συνείδηση, πόσο μάλλον για να υποχρεωθούν οι κυβερνήσεις να πάρουν γενναίες, βιώσιμες αποφάσεις. Χρειαζόμαστε διαρκή δράση, πολιτική βούληση και συλλογική συμμετοχή. Το περιβάλλον δεν έχει περιθώρια για άλλες καθυστερήσεις.
Η σημασία των περιοχών Natura 2000 ως πολύτιμα καταφύγια βιοποικιλότητας και φυσικού πλούτου, είναι υψίστης προτεραιότητας. Η δημιουργία πεδίων βολής ή άλλων στρατιωτικών εγκαταστάσεων, εντός αυτών των προστατευόμενων ζωνών, υπονομεύει ευθέως τον σκοπό ύπαρξής τους, θέτοντας σε κίνδυνο ευαίσθητα οικοσυστήματα και είδη υπό απειλή. Καλούμε το κράτος να σεβαστεί τις διεθνείς και ευρωπαϊκές δεσμεύσεις του, να ενισχύσει την προστασία των περιοχών Natura 2000 και να αποσύρει κάθε σχέδιο που μετατρέπει χώρους περιβαλλοντικής σημασίας σε πεδία καταστροφής. Το περιβάλλον δεν είναι χώρος άσκησης, είναι χώρος ζωής.
Σε σχέση με τον Ακάμα, που αποτελεί έναν από τους τελευταίους ανέγγιχτους φυσικούς θησαυρούς της Κύπρου, με πλούσια βιοποικιλότητα, μοναδικά τοπία και σπάνια ενδημικά είδη, η πάγια θέση του Κινήματος είναι η επιτακτική ανάγκη για να αναβαθμιστεί θεσμικά και ουσιαστικά σε Εθνικό Πάρκο, με πραγματική προστασία και όχι μόνο κατ’ όνομα. Ζητούμε ένα καθεστώς διαχείρισης που να αποκλείει τις αυθαίρετες επεμβάσεις, τη μαζική τουριστική εκμετάλλευση και τις καταστροφικές «αναπτύξεις», διασφαλίζοντας ότι ο Ακάμας θα παραδοθεί ακέραιος στις επόμενες γενιές. Η φύση του Ακάμα δεν είναι για πώληση — είναι κοινό μας κληροδότημα.
Η κλιματική κρίση δεν είναι απλώς μια «μελλοντική» πρόκληση – είναι ήδη εδώ. Η μείωση της βιοποικιλότητας, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, οι πυρκαγιές και η έλλειψη νερού χτυπούν και τη χώρα μας. Γι’ αυτό και ο καθημερινός μας αγώνας για προστασία του περιβάλλοντος είναι και αγώνας για ποιότητα ζωής, για υγεία, για κοινωνική δικαιοσύνη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόσφατη απόφαση για επαναφορά της κυκλοφορίας οχημάτων στη Λεωφόρο Μακαρίου αποτελεί αρνητικό παράδειγμα υπαναχώρησης από τον στόχο της βιώσιμης αστικής κινητικότητας. Έργα όπως το ΣΒΑΚ δεν πρέπει να υπονομεύονται – πρέπει να στηρίζονται ως βασικό εργαλείο πράσινης πολιτικής.
Σε συνθήκες οικονομικής αβεβαιότητας, γίνεται ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη για μετάβαση στην κυκλική οικονομία. Μια πράσινη μετάβαση δεν είναι πολυτέλεια – είναι η μόνη ρεαλιστική στρατηγική για ανθεκτικότητα, ευημερία και ενεργειακή ασφάλεια.
Οι λύσεις υπάρχουν. Είναι βιώσιμες, εφαρμόσιμες και συμφέρουν: από την ανανεώσιμη ενέργεια και τη μείωση αποβλήτων, μέχρι την πράσινη καινοτομία και τη βιώσιμη γεωργία. Οι αυστηροί, νομικά δεσμευτικοί κανόνες είναι απαραίτητοι για τον περιορισμό της ρύπανσης και την παύση των καταστροφικών πρακτικών.
Χρειαζόμαστε μια καθαρή, συνεκτική ενεργειακή πολιτική: με έμφαση στην εξοικονόμηση, την ενεργειακή απόδοση και τις ΑΠΕ. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: 100% καθαρή ενέργεια το αργότερο ως το 2050.
Για να συγκρατηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από τους 1,5°C, απαιτούνται άμεσα μέτρα: σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων, μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης κατά 40% την επόμενη δεκαπενταετία και τουλάχιστον 45% παραγωγή ηλεκτρισμού από ΑΠΕ ως το 2030.
Οικολογία δεν είναι σύνθημα. Είναι πολιτική στάση και σχέδιο δράσης. Είναι το όραμα για έναν κόσμο βιώσιμο, δίκαιο και ανθρώπινο.
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών
