Ευτυχώς που εμείς είμαστε “στρατηγικοί εταίροι”!
‘Οταν εκλέγηκε για δεύτερη φορά, “δικαιώνοντας” την τρομοκρατική εισβολή οπαδών του στο Καπιτώλιο, θυμηθήκαμε πως μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες καταφέρνουν να εκλεγούν ακόμα και εχθροί της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, του σεβασμού των ανθρώπων. Τον αποκάλεσαν σερίφη, αυτός όμως υπερέβαλε τα όρια και είπε με κωμικό, περισσότερο με τραγικό τρόπο, “τα θέλω του”. Θέλω τη Γροιλανδία, θέλω τον Παναμά, θέλω τον Καναδά! Ακούστηκε σαν ανόητη διεκδίκηση ή επιθυμία τού δις (πλέον) πλανητάρχη να εντυπωσιάσει, πέρα και από την ίδια την εκλογή του. Ύστερα έβαλε φόρους σε ευρωπαϊκά, κινεζικά και άλλα προϊόντα. Η Ευρώπη ήταν πολύ χαρούμενη που σύντομα μειώθηκε η αύξηση των φόρων, αισιοδοξώντας πως ίσως έτσι απέφευγε τα χειρότερα.
*Του Κυριάκου Τσιμίλλη, Συντονιστή Θεματικής Κυπριακού.
Ύστερα ήρθε η αισχρή διαφήμιση του τραμπικού ονείρου για τη “Ριβιέρα” στη Γάζα. Την ώρα που χιλιάδες άμαχοι έπεφταν θύματα μιας συνεχιζόμενης γενοκτονίας από το φασιστικό καθεστώς του προστατευόμενού του Νετανιάχου, εκείνος ουσιαστικά ενθάρρυνε το φονικό με τη συγκεκριμένη “αναπτυξιακή” προοπτική για την υπό εκκαθάριση από τους, δυο και τρεις φορές πρόσφυγες κατοίκους της, Γάζα. Λίγοι μίλησαν, άλλοι με απορία, άλλοι με θυμό. Η Ευρώπη παρέμεινε συνεπής στη σιωπή της, μόνο που κάθε τόσο έλεγε πως θα επανεξετάσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ. Τελικά ουδεμία κύρωση τέθηκε στο Ισραήλ που αφέθηκε να συμμετέχει κανονικά σε αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Εδώ η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται αποτελεσματικά για την Κύπρο, κράτος μέλος της και θύμα εισβολής και (πέραν του μισού αιώνα) κατοχής, θα γνοιαστεί για την Παλαιστίνη; Για την υποτιθέμενη ειρήνη που διευθέτησε προσδοκούσε το Νόμπελ Ειρήνης. Κρατώντας κακία στην τιμηθείσα αντικαθεστωτική, έσπευσε να πει πως “αυτή δεν έχει απήχηση στον λαό” (της Βενεζουέλας).
*Δείτε στον σύνδεσμο https://www.youtube.com/watch?v=z2f0OJptSI8
αναφορά στην Washington Post
Για την Ουκρανία που βοηθήθηκε από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ να αντισταθεί στη
ρωσική εισβολή, αισθάνθηκε πως ήταν ήδη αρκετή η δοκιμή νέων όπλων και η απόρριψη των παλαιότερων και πρότεινε (πιέζοντας γιαυτό) “ειρηνευτικό” σχέδιο στη βάση του “ό,τι κατακτήθηκε, κατακτήθηκε”…
Όταν τις πρώτες μέρες του χρόνου ειδικά εκπαιδευμένοι απαγωγείς επέδραμαν στο Καράκας και συνέλαβαν τον Πρόεδρο οικογενειακώς, σκεφτήκαμε πως πρώτος στη σειρά θα ΄πρεπε να είναι ο καταδικασμένος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο Νετανιάχου. Αυτός, όμως, βρίσκεται συχνά στον Λευκό Οίκο και όλο εγκωμιαστικά λόγια ακούει από τον πλανητάρχη, τόσο που συναγωνίζεται με τον υποτιθέμενο εχθρό του, τον σουλτάνο. Τελικά, έχει πετρέλαια στη γειτονιά, γιαυτό και οι “λεβέντες” του Τραμπ επέλεξαν τη διπλανή πόρτα της Βενεζουέλας. Κι όταν κάνεις απαγωγές στη στεριά, δεν είναι δύσκολο να κάνεις πειρατεία στη θάλασσα…
Μετά τον πρώτο αιφνιδιασμό, έσπευσε να απειλήσει την Αντιπρόεδρο της χώρας πως “θα πάθει χειρότερα αν δεν κάνει το σωστό” και δήλωσε πως είναι οι ΗΠΑ που θα έχουν τον έλεγχο της χώρας για όσο χρειαστεί! Η Ευρώπη και πάλι αμήχανη και σεμνά σιωπηλή εισηγήθηκε να αποφευχθεί κλιμάκωση της κατάστασης – δηλαδή τι άλλο θα δούμε; Eδώ δεν μίλησε όταν ο Ερντογάν απείλησε πως “θα έρθει ξαφνικά μια νύχτα”, απειλώντας δυο κράτη μέλη της και δεν είπε τίποτε! Τώρα για μια νυχτερινή ληστρική εισβολή και απαγωγή πέρα από τον Ατλαντικό, θα τολμήσει να επιπλήξει τον μεγάλο αδελφό; Πιο “γενναίος” ο Μητσοτάκης δήλωσε, με αυτοπεποίθηση, πως δεν είναι του παρόντος να συζητήσουμε για τη νομιμότητα της επιχείρησης! Kαλά, πότε θα τη συζητήσουμε αυτή, συνονόματε;
Μπορεί να φταίνε τα ναρκωτικά; Γιατί δεν έγινε καταγγελία σε διεθνή σώματα και οργανισμούς; Γιατί δεν κατάγγειλαν τον Μαδούρο στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (έστω κι αν δεν είναι μέλος οι ΗΠΑ); Μπορεί να φταίνε οι μη δημοκρατικές εκλογές; Mα εδώ στην κατεχόμενη Κύπρο, με τεκμηριωμένα παράνομες τις διαδικασίες που ψευδεπίγραφα ονομάζονται έτσι, υπάρχει τόση “κατανόηση”. Κι εμείς που, τώρα πια, είμαστε στρατηγικοί εταίροι; Όχι πως μας εξήγησαν τι σημαίνει αυτός ο όρος. Εμείς προτιμούμε αυτό που είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας: Mια Ευρώπη αυτόνομη, με σεβασμό στους πολίτες – ανοικτή στον κόσμο!
Ακούοντας τώρα τον Τραμπ να δηλώνει πως, με λεφτά ή όπλα, θα κατακτήσει και τη Γροιλανδία, διερωτηθήκαμε: Όταν η “ηγέτιδα του ελεύθερου κόσμου” (αυτό κι αν είναι ανέκδοτο!) προσβάλλει ληστρικά τη Δανία (μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ), πού οφείλεται ο πόθος των κυβερνώντων (και άλλων) να μπούμε στο ΝΑΤΟ, με θλίψη που η Τουρκία δεν θα το επιτρέψει;
Από τον Φιλελεύθερο της Κυριακής 11 Ιαν. 2026
