Μετά τα τραγικά γεγονότα του 1974, η Κύπρος και ο λαός της, πέρα από τα πολυάριθμα δεινά που προκάλεσαν το προδοτικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν και ένα βαθύτατα ανθρωπιστικό ζήτημα: το πρόβλημα των αγνοουμένων.
Το 2010, με ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων, καθιερώθηκε η 29η Οκτωβρίου κάθε έτους ως Ημέρα των Αγνοουμένων.
Η Τουρκία, η οποία επιδιώκει την προσέγγισή της με την Ευρώπη, εξακολουθεί να μην παρέχει επαρκείς απαντήσεις για την τύχη αιχμαλώτων πολέμου και αμάχων που εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της εισβολής. Ο τουρκικός στρατός, κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ, εμπλέκεται σε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ η τύχη πολλών αγνοουμένων εξακολουθεί να παραμένει άγνωστη.
Είναι απορίας άξιον ποια είναι η στάση των κρατών της διεθνούς κοινότητας απέναντι σε αυτές τις παραβιάσεις.
Οι πόλεμοι που εκτυλίσσονται στην Ουκρανία και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αφήνουν πίσω τους πλήθος ανθρώπων των οποίων η τύχη αγνοείται. Εμείς, ως λαός που έχει βιώσει τις τραγικές συνέπειες του πολέμου, γνωρίζουμε την αγωνία και τον πόνο των οικογενειών των αγνοουμένων, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς αυτές και ζητούμε τον άμεσο τερματισμό των πολεμικών συγκρούσεων.
Το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών συνεχίζει με την ίδια αποφασιστικότητα να αγωνίζεται για τα δίκαια της Κύπρου και του λαού μας, μέχρι την πλήρη εξακρίβωση της τύχης και του τελευταίου αγνοουμένου. Παράλληλα, η Τουρκία οφείλει να ανοίξει τα στρατιωτικά της αρχεία και να επιτρέψει τη διεξαγωγή ερευνών σε όλες τις λεγόμενες «στρατιωτικές περιοχές».
Η πραγματική δικαίωση όλων όσοι αγωνίστηκαν για τη δημοκρατία και την ελευθερία της Κύπρου συνδέεται άρρηκτα με την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος. Αναμένουμε και από τους δύο ηγέτες να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια και να ενεργήσουν με ειλικρίνεια, υπευθυνότητα και πολιτικό θάρρος, ώστε να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος το συντομότερο δυνατόν. Ο τόπος μας χρειάζεται μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, παρά την αρνητική στάση της Τουρκίας.
Μια λύση που θα βασίζεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, με πλήρη σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια λύση χωρίς ξένες εγγυήσεις, ξένες στρατιωτικές βάσεις, επεμβατικά δικαιώματα και εποίκους.
