“ Ή θα βρούμε έναν δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε”…
Πάει να τελειώσει η μακρά προεκλογική περίοδος και φαίνεται πως θα την …βγάλουμε με δημοσκοπήσεις και κατανοητές (ή, και ακατανόητες) συζητήσεις για τα αποτελέσματά τους. Οι ειδικοί ξέρουν από στατιστική και περιγράφουν οι ίδιοι τους παράγοντες σημαντικής αβεβαιότητας της ακολουθούμενης διαδικασίας. Χρειάζονται, λέει, μέχρι και δέκα τηλεφωνήματα για μια απάντηση, συχνά με βαριεστημένη διάθεση ή από σεβασμό στον εργαζόμενο ή την εργαζόμενη που αμείβονται κατά επιτυχές τηλεφώνημα. Κάποιοι δεν ξέρουν ή δεν απαντούν… Κι ύστερα καλούνται εκπρόσωποι των αξιολογηθέντων πολιτικών φορέων να εξηγήσουν πώς σχολιάζουν το αποτέλεσμα. Χρόνο πολύ παίρνει η συζήτηση για την ποθητή πρωτιά που αποτελεί τη διαφυγή από το αναπάντητο ερώτημα “καλά, πού πήγαν οι ψηφοφόροι σας;”. ΤΙ νόημα έχει, αλήθεια, αυτός ο προεκλογικός πρωταθλητισμός; Kαι ακούς απίθανα πολιτικά “επιχειρήματα” για τη σημασία της επικείμενης πρωτιάς για την οποία μόνο ένας στους δυο μπορεί να κερδίσει…
Πολλοί οι τηλεοπτικοί σταθμοί, πολλοί και οι δημοσκόποι κι έτσι ροκανίζεται ο προεκλογικός χρόνος με τις διαδοχικές δημοσκοπήσεις. Τι παίζει απόψε, πού το παίζει – μα το είδαμε ξανά αυτό το έργο! Χωρίς να γίνεται κουβέντα για τα προβλήματα που οι φιλότιμοι πολίτες κατέγραψαν με τις απαντήσεις τους: Οικονομία, διαφθορά, Κυπριακό κ.α. Ούτε μια συζήτηση ανάμεσα σε εκπροσώπους/υποψηφίους πώς προτείνουν να τα αντιμετωπίσουν μέσα από τη νέα Βουλή. Κανονικά, αυτός είναι ένας τρόπος για να πεισθούν περισσότεροι πολίτες να προτιμήσουν τον όποιο σχηματισμό, το όποιο ψηφοδέλτιο. Με όλα τούτα, ενισχύεται (αλλά δεν δικαιολογείται) η αδιαφορία των πολιτών… Τελικά θα περάσουν κι αυτές οι εκλογές και δεν θα μάθουμε τι λένε οι περίφημες συγκλίσεις στο Κυπριακό που συνθέτουν το προς διατήρηση “κεκτημένο των συνομιλιών”. Πώς γίνεται να σου αρνούνται την πρόσβαση στο περιεχόμενό του και ταυτόχρονα να πρέπει να “διεκδικήσεις” ή να συναινέσεις στη διαφύλαξή του;
Την περασμένη Τρίτη, με την υπευθυνότητα και την υπομονή του Σλοβάκου Πρέσβη, φιλοξενήθηκε στο Λήδρα Πάλας η μηνιαία συνάντηση εκπροσώπων των Κυπριακών κομμάτων. Έτσι εισηγήθηκα, επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια, να τα λέμε, πολύ πριν στο Κίνημα Οικολόγων εγγραφούν ως μέλη μερικές δεκάδες Τουρκοκύπριοι. Πλην, όμως, κάθε φορά εκατέρωθεν του κατοχικού οδοφράγματος κάποιοι επιμένουν να τα χρωματίζουν με τα διακριτικά της αντίστοιχης κοινότητας. Για είκοσι τρία χρόνια μετέχω στην εκπροσώπηση των Οικολόγων και παρά τις διακυμάνσεις στη διάθεση μετά την ολοκλήρωση της κάθε συνάντησης, συμπεραίνω πως καλύτερα να είσαι παρών παρά απών! Έχει τη σημασία της η κάθε προσπάθεια! Την τελευταία φορά ακόμα κι αυτό κλονίστηκε. Δεν μπορώ να αναφερθώ σε λεπτομέρειες μια και όλοι δεσμευόμαστε στη μη δημοσιοποίησή τους, εκτός από τις δικές μας τοποθετήσεις. Όμως οφείλω να ενημερώσω πως κατά την επίπονη διαδικασία του κοινού ανακοινωθέντος που επιδιώκεται να είναι ομόφωνο, δεν έγινε αποδεκτή εισήγησή μας όπως η επιδιωκόμενη λύση να είναι σύμφωνη, πέρα από τις παραμέτρους του ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο, και με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Τόσο …προχωρημένο θεωρήθηκε αυτό το αυτονόητο; Όταν ούτε αυτό δεν είναι κατορθωτό, πολύ πιο δύσκολη είναι η δουλειά των “δυο ηγετών” όποτε (ξανα)αρχίσουν να συνομιλούν σε μια διαδικασία που, το ξέρουμε, πως δεν είναι “κυπριακής ιδιοκτησίας” όπως ορισμένοι επιμένουν να προβάλλουν…
Ευτυχώς που, μετά το πρωϊνό, έρχεται το απόγευμα! Την ίδια μέρα το Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας διοργάνωσε μια πολύ πιο ουσιαστική κουβέντα με θέμα (τι άλλο;) το Κυπριακό. “ ’Οραμα για την Κύπρο, την πατρίδα μας: Η Κύπρος μετά τις βουλευτικές εκλογές”. Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο Οζ Καραχάν, υποψήφιος βουλευτής των Οικολόγων, που μαζί με τους Σενέρ Λεβέντ, Κωστή Ευσταθίου, Γιώργο Κολοκασίδη, Τώνια Σταυρινού και Γκιοζντέ Μπεντέλογλου ήταν εισηγητές. Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη των δολοφονημένων, στις 23 Απρίλίου 1962 από την ΤΜΤ, υπερασπιστών της Κυπριακής Δημοκρατίας – δημοσιογράφων της “Τζουμχουριέτ” Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Γκιουρκάν. Ήταν κατάμεστη η αίθουσα του Πολυδύναμου Δημοτικού Κέντρου Λευκωσίας. Μεστός και σαφής ήταν ο λόγος των ομιλητών, σαφής και η προοπτική που διαγράφηκε. Είναι πενήντα δυο τα χρόνια της κατοχής με συνεχιζόμενο τον εποικισμό και τη δημογραφική αλλοίωση κι ο σφετερισμός των κλεμμένων ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα…
Ήταν χρήσιμο που το θέμα δεν εξαντλήθηκε και θα συνεχιστεί τις επόμενες λίγες μέρες. Κι όπως εισαγωγικά και καταληκτικά σημείωσε ο συναγωνιστής Οζ, “Ή θα βρούμε έναν δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε”!
Κυριάκος Τσιμίλλης, Υποψήφιος Βουλευτής Λευκωσίας
3 Μαϊου 2026, Φιλελεύθερος
