Η επίσημη αίτηση της Τουρκίας για συμμετοχή στο πρόγραμμα SAFE της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα ασφάλειας και αξιοπιστίας. Το θεσμικό πλαίσιο του προγράμματος προβλέπει συγκεκριμένες ασφαλιστικές δικλείδες για τη συμμετοχή τρίτων χωρών: ελάχιστη ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία στην παραγωγή, έλεγχο ξένων επενδύσεων, εγγυήσεις ασφάλειας εφοδιασμού και ρήτρες που αποκλείουν οποιαδήποτε χώρα θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια κράτους-μέλους ή της Ένωσης συνολικά.
Επιπρόσθετα, το άρθρο του κανονισμού που αφορά τη συμμετοχή τρίτων χωρών καθιστά σαφές ότι η σχετική απόφαση απαιτεί ομοφωνία από όλα τα κράτη-μέλη. Η αρχή αυτή αποτελεί καθοριστική δικλείδα προστασίας, διασφαλίζοντας ότι δεν μπορεί να επιβληθεί συμμετοχή χώρας η οποία ενεργεί εις βάρος των συμφερόντων ενός κράτους-μέλους.
Υπό το πρίσμα της συνεχιζόμενης κατοχής κυπριακών εδαφών που στην ουσία όμως αποτελούν ευρωπαϊκό έδαφος, των παραβιάσεων της διεθνούς νομιμότητας και της αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, είναι προφανές ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε λόγο να αξιοποιήσει στο έπακρο τις θεσμικές αυτές ασφαλιστικές δικλείδες. Η ομοφωνία δεν είναι τυπική διαδικασία· είναι το εργαλείο που εξασφαλίζει ότι καμία χώρα δεν μπορεί να καταστεί εταίρος στο SAFE όταν ταυτόχρονα υπονομεύει με τις πράξεις της την ασφάλεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα κράτους-μέλους.
Η Κύπρος οφείλει να καταστήσει σαφές ότι δεν μπορεί να συναινέσει σε συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE εφόσον συνεχίζονται οι παραβιάσεις, οι απειλές και η αδιάλλακτη στάση της. Η ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να οικοδομηθεί με εκπτώσεις στις αρχές, αλλά μόνο με σεβασμό στη νομιμότητα και στην αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών.
