Καμία ανοχή στη σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου
Σε μια εποχή που η λέξη  ευθιξία τείνει να εκλείψει από την πολιτική ζωή του τόπου, το παράδειγμα που δίνει ο δρ .Ανδρέας Καπαρδής με την παραίτησή του από τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής Δεοντολογίας μετά  το θέμα το οποίο προέκυψε σε σχέση με τον προπονητή/διαιτητή του καράτε ο οποίος παρευρέθηκε στις 3/6/2025 σε δημόσιο δημοτικό σχολείο στα πλαίσια Προγράμματος του Τομέα Δ της Εθνικής Σχολής Δεοντολογίας του Αθλητισμού, ασχέτως αν το περιστατικό αυτό έγινε εν αγνοία του, όχι μόνο δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο αλλά θα πρέπει να χαιρετιστεί.
Σε μια εποχή όπου οι πόλεμοι και οι ένοπλες συρράξεις αφήνουν πίσω τους χιλιάδες θύματα, η σεξουαλική βία συνεχίζει να χρησιμοποιείται συστηματικά ως όπλο ταπείνωσης, ελέγχου και εκφοβισμού. Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα συγκρούσεων όπου καταγράφονται – από διεθνείς οργανισμούς και ανθρωπιστικές οργανώσεις – καταγγελίες για σεξουαλικά εγκλήματα κατά αμάχων, κυρίως γυναικών και κοριτσιών.
Ως Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών ενώνουμε τη φωνή μας με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και τη διεθνή κοινότητα, απαιτώντας άμεση λογοδοσία, απονομή δικαιοσύνης και μηδενική ανοχή απέναντι σε τέτοια εγκλήματα κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Δήλωση της Γραμματέως Διεθνών Σχέσεων του Κινήματος, κ. Αλεξίας Σακαδάκη:
“Η σεξουαλική βία δεν είναι “παράπλευρη απώλεια” του πολέμου. Είναι όπλο. Είναι στρατηγική εξουθένωσης, εξευτελισμού, αφανισμού. Είναι έγκλημα πολέμου.
Όσο κι αν οι αριθμοί σοκάρουν, αυτό που δεν χωρά εύκολα σε λέξεις είναι η μοναξιά του τραύματος. Η σιωπή που επιβάλλεται. Η ενοχή που μεταφέρεται στους ώμους των επιζώντων, αντί στους θύτες. Και κάθε φορά που ο κόσμος κοιτά αλλού, αυτή η σιωπή βαθαίνει.
Η Κύπρος δεν είναι ξένη προς τη βία. Δεν είναι ξένη προς την απώλεια, την κατοχή, την προσφυγιά. Είναι ένας ακόμα λόγος που, ως χώρα αλλά και ως άνθρωποι, έχουμε ένα ιδιαίτερο χρέος. Να είμαστε παρόντες. Να μην ξεχνάμε. Και να στεκόμαστε στο πλευρό όσων παλεύουν να ξανασταθούν όρθιοι, απέναντι στην πιο σκληρή μορφή εξευτελισμού: τη βία πάνω στο σώμα, στο φύλο, στην ύπαρξη.
Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διεκδικούμε αλήθεια, δικαιοσύνη, αναγνώριση. Αλλά και να κοιτάμε το πριν: να χτίζουμε ένα πλαίσιο που να αποτρέπει τη σεξουαλική βία πριν ακόμη φτάσουμε στο ξέσπασμα της βίας. Μέσα από την εκπαίδευση, την αλλαγή νοοτροπιών, την ενίσχυση του διεθνούς δικαίου, την πολιτική βούληση”.
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών