«Μια θλιβερή επέτειος έρχεται σήμερα στη μνήμη μας. Σαν σήμερα, πριν από 81 χρόνια, στις 6 Αυγούστου 1945, στη Χιροσίμα, οι Αμερικανοί έριξαν την πρώτη ατομική βόμβα. Ήταν η πρώτη φορά που ένα τέτοιο όπλο μαζικής καταστροφής χρησιμοποιήθηκε εναντίον πόλεων. Μια δεύτερη βόμβα ακολούθησε στις 9 Αυγούστου στο Ναγκασάκι.
Στόχος ήταν η ήττα των ιαπωνικών ενόπλων δυνάμεων την ώρα που η σύμμαχος της Ιαπωνίας, η ναζιστική Γερμανία είχε ήδη παραδοθεί. Η βόμβα τύπου ουρανίου, με το προσωνύμιο «Little Boy», φορτώθηκε στο αμερικανικό βομβαρδιστικό στρατιωτικό αεροπλάνο «Enola Gay» και, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από τη ρίψη, ένα πυρηνικό μανιτάρι διέλυσε ό,τι υπήρχε σε ακτίνα 8 χιλιομέτρων, προκαλώντας τον άμεσο θάνατο 80 χιλιάδων ανθρώπων, με τα θύματα να υπερδιπλασιάζονται έως το τέλος της ίδιας χρονιάς και να αυξάνονται στα χρόνια που ακολούθησαν. Από τότε, η καταστραμμένη πόλη της Χιροσίμα έγινε σύμβολο
Γραπτή δήλωση κ. Μελίνας Μενελάου, μέλους της Επιτροπής Πυρηνικών και Προέδρου της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας του Κινήματος
του παγκόσμιου αντιπυρηνικού κινήματος.
Μπορεί η μαύρη επέτειος της πρώτης ατομικής βόμβας που έπεσε στη Χιροσίμα να σηματοδότησε το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, σηματοδοτεί, όμως, για την ανθρωπότητα και την αρχή της πυρηνικής εποχής. Ακόμα και σήμερα, είναι άμεση και επιτακτική η ανάγκη να επιτευχθεί η πλήρης αποπυρηνικοποίηση του πλανήτη, όσον αφορά τόσο τα πυρηνικά όπλα όσο και τα πυρηνικά εργοστάσια ενέργειας.
Η παγκόσμια πυρηνική απειλή παραμένει υψηλή. Οι συνεχιζόμενες γεωπολιτικές εντάσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης για τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι τεταμένες σχέσεις στη Μέση Ανατολή και λόγω του πυρηνικού προγράμμτος του Ιράν αλλά και η συνεχής ανάπτυξη του πυρηνικού οπλοστασίου της Βόρειας Κορέας, κρατούν τον πλανήτη σε διαρκή συναγερμό. Διεθνείς οργανισμοί και ηγέτες παγκόσμιας εμβέλειας προειδοποιούν διαρκώς για τον κίνδυνο κλιμάκωσης και καλούν σε αυτοσυγκράτηση ενώ άλλοι όπως το γειτονικό μας Ισραήλ δηλώνουν έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν τα πυρηνικά όπλα. Ο κίνδυνος ενός πυρηνικού ατυχήματος, είτε από εχθροπραξίες είτε από τεχνική αστοχία, είναι διαρκώς παρών.
Δυστυχώς, χώρες με ηγεμονικά οράματα συνεχίζουν την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας με απώτερο στόχο την απόκτηση πυρηνικών όπλων.
Ιδιαίτερη ανησυχία για την Κύπρο προκαλεί ο πυρηνικός σταθμός στο Άκκιουγιου, απέναντι από την Κερύνεια, σε μια σεισμογενή περιοχή. Η ρωσική Rosatom χρηματοδοτεί το έργο μέσω της θυγατρικής εταιρείας Akkuyu Nukleer JSC, η οποία έχει έδρα την Τουρκία (η Rosatom έχει το 99% του μετοχικού κεφαλαίου από το 2010). Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες επενδύσεις των τελευταίων ετών στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας. Παράλληλα, η Rosatom χρηματοδοτεί και στη γειτονική μας Αίγυπτο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας, στην πόλη «El Dabaa» στα παράλια της Μεσογείου, νοτιοδυτικά της Πάφου.
Θα πρέπει πραγματικά να μας προβληματίσει γιατί χώρες με άφθονο ήλιο και αχανείς εκτάσεις, όπως η Αίγυπτος, να μην μπορούν να χρησιμοποιήσουν φωτοβολταϊκά και θερμοηλεκτρικά πάρκα και αντ΄αυτού αποφασίζουν να επενδύσουν στην αμφιλεγόμενη πυρηνική ενέργεια. Τελικά, στα σίγουρα θα πρέπει να μιλάμε για πολιτικά παρασκήνια και διεθνείς συμμαχίες στα θέματα των πυρηνικών μεταξύ της Ρωσίας και της Τουρκίας αλλά και της Αιγύπτου που σίγουρα στόχο δεν έχουν μόνο τις ενεργειακές ανάγκες των χωρών.
Στη μνήμη των δεκάδων χιλιάδων νεκρών και θυμάτων της πυρηνικής εποχής, στέλνουμε για ακόμη μια φορά ένα έντονο αντιπυρηνικό μήνυμα:
«Τα πυρηνικά δεν είναι ασφαλή, ούτε ως πολεμικά όπλα, ούτε ως πηγή ενέργειας.»
