Η 9η Δεκεμβρίου, ημέρα υιοθέτησης της Σύμβασης του ΟΗΕ για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας το 1948, αποτελεί μια παγκόσμια υπενθύμιση της συλλογικής ευθύνης να μην επιτρέψουμε ξανά την ύπαρξη φαινομένων που απειλούν την ίδια την έννοια της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας. Η ημέρα αυτή τιμά τα θύματα όλων των εγκλημάτων γενοκτονίας και επαναφέρει στο προσκήνιο το διαρκές καθήκον της πρόληψης, της εγρήγορσης και της δικαιοσύνης.
Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι σημαδεμένη από τραγικά γεγονότα όπως το Ολοκαύτωμα, που αποτέλεσε το έναυσμα για τη σύσταση της Σύμβασης του 1948. Όμως δεν ήταν το μόνο. Ο 20ός αιώνας γνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων, τη γενοκτονία των Ποντίων και τις σφαγές στη Σμύρνη, εγκλήματα που αναγνωρίζονται διεθνώς ως σκοτεινά ορόσημα μίσους, σωβινισμού και εθνοκάθαρσης.
Η Κύπρος δεν έμεινε αλώβητη από τέτοιες πρακτικές. Το 1974, ο λαός μας υπήρξε θύμα του τουρκικού σωβινισμού, βιώνοντας κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκτοπισμούς, δολοφονίες, αγνοούμενους και μια συνεχιζόμενη κατοχή που αποτελεί ανοιχτή πληγή για τον τόπο μας.
Σήμερα, η ανθρωπότητα γίνεται ξανά μάρτυρας τραγικών γεγονότων. Οι εικόνες από τη Γάζα, όπου ο παλαιστινιακός λαός αντιμετωπίζει αδιανόητη βία, απώλειες αμάχων και συνθήκες ανθρώπινης καταστροφής, προκαλούν βαθιά θλίψη και αναδεικνύουν, για άλλη μια φορά, την αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να προλάβει εγκλήματα που πλήττουν ολόκληρους πληθυσμούς.
Η Διεθνής Ημέρα Μνήμης δεν είναι τυπική επέτειος∙ είναι η φωνή όλων όσων χάθηκαν και όλων όσων κινδυνεύουν. Είναι υπόμνηση ότι η ατιμωρησία γεννά νέες τραγωδίες.Είναι κάλεσμα για διαρκήαντίσταση σε κάθε μορφή ρητορικής μίσους, εθνικιστικής βίας, ρατσισμού και απανθρωπιάς.
Είναι υποχρέωση να στεκόμαστε πάντοτε στην πλευρά της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπου κι αν αυτά απειλούνται.
Η μνήμη είναι πράξη ευθύνης. Και η ευθύνη μάς αφορά όλους.
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών
