Αντιπροσωπεία του Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, επισκέφθηκε το δάσος Αθαλάσσας και συγκεκριμένα το πάρκο για τους σκύλους, στην περιοχή του Άρωνα, όπου διαπίστωσε τον αρνητικό επηρεασμό της φύσης και κατ’ επέκταση του ενδιαιτήματος της πανίδας της περιοχής από ορισμένες ενέργειες του Τμήματος Δασών.

Κατά την επίσκεψη στην περιοχή, διαπιστώσαμε πως το Τμήμα Δασών, προέβη σε «όργωμα» του εδάφους για την αφαίρεση της χαμηλής βλάστησης, πριν ακόμα ολοκληρώσει η φύση τον κύκλο της, σε μια περίοδο που ο κίνδυνος έκδήλωσης πυρκαγιάς δεν είναι ακόμα μεγάλος. Κατανοούμε την μεγάλη έγνοια του Τμήματος για τον κίνδυνο πυρκαγιάς, αλλά παράλληλα είμαστε υποχρεωμένοι να σημειώσουμε τα αρνητικά αυτής της ενέργειας.

Όπως θα έπρεπε να γνωρίζουν πολύ καλά στο Τμήμα Δασών, κάποια από τα είδη πτηνοπανίδας, αναπαράγονται αρχές της άνοιξης, και τα αυγά τους αφήνονται σε φωλιές στο έδαφος κατά το πλήστον, σε περιοχές με χαμηλή μακία βλάστηση. Με την επέμβαση λοιπόν στο έδαφος της περιοχής, καταστρέφεται μεγάλο μέρος του ενδιαιτήματος αυτών των πτηνών.

Όπως θα έπρεπε να γνωρίζει επίσης το Τμήμα Δασών, στην περιοχή ενδιαιτεί μεγάλος αριθμός πτηνών, ίσως και γιατί είναι απαγορευμένη περιοχή κυνηγίου.

Έτσι λοιπόν, όσοι γνωρίζουν και επισκέπτονταν από παλιά την περιοχή αυτή,  θα θυμούνται το μελωδικό κελάηδισμα των πουλιών, κάτι που δεν ισχύει σε μεγάλο βαθμό σήμερα – και ο λόγος – μπορεί να είναι και οι υπερβολικές επεμβάσεις του Τμήματος Δασών.

Επισκέπτες της περιοχής, εξέφρασαν τις ανησυχίες τους και στην Υπηρεσία Θήρας και Πανίδας, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε ανταπόκριση.

Επίσης, το ξερίζωμα της χαμηλής βλάστησης τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο φέρνει και άλλα αρνητικά αποτελέσματα, όπως η δημιουργία σκόνης και η έκλυση της στην ατμόσφαιρα σε μια εποχή που η Κύπρος πνίγεται ήδη από τη σκόνη που έρχεται από το εξωτερικό. Να σημειώσουμε επίσης ότι η χαμηλή βλάστηση συμβάλλει και στην συγκράτηση υγρασίας για εμπλουτισμό του εδάφους.

Με μια επίσκεψη στην περιοχή, θα διαπιστώσει κάποιος  σωρούς από κορμούς και κλαδέματα, που αντί να τεμαχιστούν και να διανεμηθούν στο έδαφος για εδαφοβελτίωση, στοιβάζονται, κάτι που θα ήταν η χαρά ενός εμπρηστή εν όψη και των εορτασμών για το Πάσχα και της κακής συνήθειας των λαμπρατζίων. Σε αντίθετη περίπτωση, αυτά τα ξύλα θα έπρεπε να μαζευτούν και να δοθούν σε άπορες οικογένειες ή να πωληθούν σε κατόχους τζακιών.