Τις τελευταίες μέρες, μετά την ανησυχία που προκάλεσε η έκρηξη στις Βρετανικές Βάσεις από ιρανικό αερόχημα (drone), άνοιξε πάλι η δημόσια συζήτηση για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα καταφύγια της Πολιτικής Άμυνας. Η συζήτηση αυτή δεν είναι πρωτότυπη. Πρώτη φορά συζητήθηκε το θέμα στη Βουλή, μετά από πρωτοβουλία των Οικολόγων, το 2006. Από τότε, με διάφορες ευκαιρίες, επαναφέρεται στη δημοσιότητα και προκαλεί το ενδιαφέρον της κοινωνίας.
Όλα αυτά τα χρόνια αναγνωρίζουμε ότι υπήρξε κάποια πρόοδος, όχι όμως αρκετή ώστε να αισθάνεται ο κάθε πολίτης ότι υπάρχει επαρκής υποδομή.
Είναι ζήτημα δημόσιας ασφάλειας και κρατικής ετοιμότητας. Και ακριβώς τώρα — που ενδέχεται να χρειαστεί να ενεργοποιηθούν στην πράξη οι μηχανισμοί — αναδεικνύεται ότι για πολλούς πολίτες η πρόσβαση, η καταλληλότητα και η λειτουργικότητά τους δεν είναι δεδομένες.
Όταν οι κίνδυνοι είναι μπροστά μας, δεν χωρούν υπεκφυγές. Αυτό που χρειάζεται είναι πλήρης εικόνα και λογοδοσία: πόσα καταφύγια είναι άμεσα διαθέσιμα σήμερα, πόσα έχουν προβλήματα πρόσβασης/καταλληλότητας, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη.
Παράλληλα, μετά τις μεγάλες πυρκαγιές, υπογραμμίσαμε ότι χωρίς αξιόπιστο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και καθοδήγησης των πολιτών (Public Warning System / 112, σε συνδυασμό με σειρήνες και σαφείς οδηγίες σε πολλαπλές γλώσσες), η ετοιμότητα μένει κενό γράμμα.
Ζητούμε άμεση δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων ελέγχων (έλεγχοι ανά επαρχία, μη λειτουργικά/ακατάλληλα, λόγοι, χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης) και δεσμευτικό πλάνο για το 112/Public Warning System.
Εμείς μιλήσαμε πριν τα χρειαστούμε. Χωρίς διάθεση εκδικητικότητας και χωρίς εμμονές, διαπιστώνουμε ότι δεν εισακούστηκαν στον βαθμό που έπρεπε οι προειδοποιήσεις μας. Τώρα είναι η ώρα η πολιτεία να αποδείξει στην πράξη ότι η προστασία των πολιτών δεν ήταν και δεν παραμένει άλλη μία επικοινωνιακή φούσκα.
