Το χθεσινό εθνικιστικό κρεσέντο του Ερντογάν με αφορμή την επέτειο της μικρασιατικής καταστροφής, δεν είναι τίποτε άλλο από μια ακόμη εκδήλωση της αντίληψης που έχει για το ρόλο της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι κινήσεις συστηματικής αμφισβήτησης της Κυπριακής ΑΟΖ, με πλέον πρόσφατη τις νέες navtex στα ανοιχτά της Πάφου. Είναι ξεκάθαρο πως η Τουρκία επιχειρεί να κλιμακώσει τις ενέργειες της, με τελική της στόχευση την προσπάθεια εκμετάλλευσης του κυπριακού ορυκτού πλούτου.

Την ίδια ώρα, ο κ. Ακιντζί, συμπεριφερόμενος ως εκπρόσωπος του τουρκικού καθεστώτος, κάνει λόγο για δήθεν προσκόμματα των Ελληνοκυπρίων και απευθυνόμενος στον κ. Γιούνκερ ζητά στενότερη σχέση του ψευδοκράτους με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια σχέση που όμως, δεν επιδιώκει να περάσει μέσα από τη λύση του Κυπριακού, αλλά από μια απευθείας αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος.

Οι δύο αυτές πρακτικές, κάνουν πιο ξεκάθαρο από ποτέ, πως η πρόοδος στις συνομιλίες για το Κυπριακό, θα καθοριστεί  εν πολλοίς από την αντίδραση των ίδιων των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων, που στη μεγάλη τους πλειονότητα απορρίπτουν την εθνικιστική προσέγγιση του τουρκικού κράτους και του βραχίονά του στην Κύπρο. Καθήκον όλων μας, είναι να ενισχύσουμε τις κινήσεις πολιτών που μάχονται κάτω από δύσκολες συνθήκες για μια ενιαία Κύπρο, με ισότητα για τους πολίτες της και πλήρη σεβασμό στις ατομικές τους ελευθερίες.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει χρέος να μη μείνει άλλο αδρανής, παρακολουθώντας απλά την εξέλιξη των τουρκικών σχεδίων. Ας διακόψει τον προεκλογικό του και ας δει πως το διακύβευμα της περιόδου υπερβαίνει τα μικροκομματικά του συμφέροντα.