Η 17η Ιουνίου έχει καθιερωθεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας. Όταν εγκαταλείπεται η γη, χάνεται. Μαζί της χάνονται και οι δυνατότητες αξιοποίησης και ζωής. Γι’ αυτό είναι κρίσιμο να γίνει κοινή συνείδηση πως η ερημοποίηση και η ξηρασία δεν είναι θεωρητικά σενάρια – βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Η ανάγκη για δράση είναι επείγουσα.
Η ερημοποίηση έχει δραματικές επιπτώσεις: μείωση του γεωργικού και κτηνοτροφικού εισοδήματος, περιβαλλοντική υποβάθμιση και επιδείνωση της ποιότητας ζωής. Η υποβάθμιση της γης σε ξηρές και ημίξηρες περιοχές είναι απόρροια της κλιματικής κρίσης και της ανθρώπινης δραστηριότητας, και αποτελεί μία από τις πλέον ανησυχητικές περιβαλλοντικές απειλές για τον πλανήτη.
Η ερημοποίηση και η ξηρασία συμβάλλουν στη μαζική μετακίνηση πληθυσμών, ειδικά από περιοχές της Αφρικής προς την Ευρώπη. Σε συνδυασμό με τη φτώχεια, τις συγκρούσεις και τις πολιτικές καταπιέσεις, αποτελούν βασικούς παράγοντες του μεταναστευτικού προβλήματος.
Η Κύπρος ανήκει στις χώρες που απειλούνται άμεσα με ερημοποίηση. Η Σαχάρα μετακινείται βόρεια και η Κύπρος είναι από τις πρώτες ευρωπαϊκές περιοχές που βρίσκονται στη ζώνη κινδύνου. Η Κυβέρνηση οφείλει να αντιμετωπίσει το ζήτημα με τη σοβαρότητα που του αρμόζει, να το αναδείξει σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να ζητήσει ενεργά την αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδίου για την καταπολέμηση της ερημοποίησης απαιτεί πολιτική βούληση και σοβαρή χρηματοδότηση. Δεν υπάρχουν περιθώρια για καθυστέρηση.
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας είναι μια υπενθύμιση, ένα κάλεσμα για άμεση δράση. Είναι η στιγμή οι ηγέτες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να προστατεύσουν τον φυσικό πλούτο που απειλείται να χαθεί.
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών
