Η απόφαση  του κατοχικού καθεστώτος προκειμένου να επιτραπεί η επιστροφή των Μαρωνιτών στις περιοχές από τις οποίες εκδιώχθηκαν, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Η πληροφορία αυτή διέρρευσε από τις πρώτες μέρες μετά την αποτυχία της Πενταμερούς στο Κραν Μοντάνα. Συζητήθηκε μάλιστα ως ενδεχόμενο και στο Εθνικό Συμβούλιο. Γι αυτό δεν χρειάζεται να υπάρξει έκπληξη, ούτε βεβιασμένες αντιδράσεις. Πιθανή ανάλογη κίνηση των Τούρκων για το Βαρώσι, παρόλο που δε θα έχει την ίδια πολιτική σημασία, θα εντάσσεται στην ίδια επικοινωνιακή στρατηγική τους.

Πρόκειται για τη λογική του καρότου και του μαστίγιου, όπου το κατοχικό καθεστώς θα εμφανίζεται “διαλλακτικό” με τακτικίστικες παραχωρήσεις, διεκδικώντας την άρση της “απομόνωσης” από τη διεθνή κοινότητα, με την Τουρκία ασφαλώς σε ρόλο τραμπούκου έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Επισημαίνουμε και πάλι προς την κυβέρνηση και τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, πως πρέπει άμεσα να αναλάβουν δράση αποτρέποντας την εκδήλωση του οποιουδήποτε τουρκικού σχεδιασμού υπονομεύει τη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ενταφιάζει την προοπτική επίλυσης του Κυπριακού.

Η κυβέρνηση, δια του κ. Χριστοδουλίδη, δε μπορεί να αρκείται σε ανάγνωση της κατάστασης. Οφείλει να χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο εργαλείο για την κατάδειξη όσων συνεπάγονται τέτοιες “απλόχερες παραχωρήσεις” από το κατοχικό καθεστώς. Πρόκειται για μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να εξηγηθεί στη Διεθνή Κοινότητα, ότι στη βόρεια Κύπρο δεν κατοικούν ανέκαθεν μόνο Τουρκοκύπριοι. Είναι ευκαιρία να αναδείξουμε το Κυπριακό ως θέμα εισβολής – κατοχής, καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εθνικού ξεκαθαρίσματος.