Στις 2 Φεβρουαρίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια ημέρα Υγροβιότοπων η οποία καθιερώθηκε με βάση τη Σύμβαση Ραμσάρ που υπεγράφη το 1971 στο Ιράν και σχετίζεται με την προστασία των Υγροβιότοπων Διεθνούς Σημασίας.

Οι υγροβιότοποι αποτελούν ιδανικό μέρος για κάθε επισκέπτη λόγω της φυσικής ομορφιάς και της πλούσιας βιοποικιλότητας που διαθέτουν.

Δυστυχώς όμως οι υγροβιότοποι πολλές φορές υποβαθμίζονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να χάνεται η μοναδική οικολογική τους αξία. Οι αλλαγές στο υδρολογικό καθεστώς, η αλλοίωση και η υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων, όπως και η απόρριψη στερεών, αλλά και η ροή αποβλήτων, κ.ο.κ. είναι μόνο ορισμένα από τα έντονα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Με μεγάλη μας απογοήτευση παρατηρούμε τους υγροβιότοπους στην Κύπρο να καταστρέφονται περιβαλλοντικά, όπως οι περιπτώσεις στην αλυκή στη Λάρνακα με φλαμίνγκο τα οποία βρέθηκαν νεκρά αλλά και στη Λίμνη Παραλιμνίου. Την ίδια ώρα η αλυκή Λάρνακας παραμένει ο σκουπιδότοπος της γύρω περιοχής με ρυάκια από λύματα και σκουπίδια να ρέουν με κάθε βροχή.  Η δε Αλυκή Ακρωτηρίου κινδυνεύει από την έντονη ανάπτυξη στις παρυφές της, με φόβους να εκφράζονται ότι η μη συμπλήρωση του αποχετευτικού συστήματος στην περιοχή, θα σημαίνει υπερχείλιση των φρεατίων του υπό κατασκευή καζίνο, και κατ’ επέκταση την περαιτέρω μόλυνση της Αλυκής με λύματα.

Προβλήματα εντοπίζονται κατά διαστήματα και στη λίμνη Αθαλάσσας, όπως και στη λίμνη Ορόκλινης, ενώ στη λίμνη Παραλιμνίου ακόμη εκκρεμεί το διαχειριστικό σχέδιο, η αποζημίωση των ιδιοκτητών και η απομάκρυνση των οχληρών δραστηριοτήτων.

Ως Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, ιστορικά έχουμε συμβάλει στην ένταξή των κυπριακών λιμνών και αλυκών στη συνθήκη του ΟΗΕ για την προστασία των υγροβιότοπων και στο δίκτυο προστασίας Ευρωπαϊκών οικοτόπων ΝΑΤΟΥΡΑ 2000, παράλληλα εκφράζουμε την ανησυχία μας για την κατάσταση των κυπριακών υγροβιότοπων.